چاندرایان 2 نخستین سال حضور در ماه را با موفقیت پشت سر گذاشت - مهسان بلاگ

سازمان پژوهش های فضایی هند (ISRO) در روز پنج شنبه در بیانیه ای ضمن اعلام این مطلب، گفت: فضاپیما سالم است و عملکرد سیستم های آن طبیعی است. همچنین سوخت کافی برای ادامه مأموریت تا حدود 7 سال وجود دارد.

این فضاپیما از زمان رسیدن به ماه در 20 آگوست 2019 (29 مرداد 1398) مشغول فعالیت در مدار ماه است. در ابتدا چاندرایان کوشش کرد که نخستین ماه نشین هند را بر روی سطح آن مستقر کند. به گفته ISRO، اگرچه استقرار این سطح نشین بازنده شد اما موجب آگاهی بیشتر برای مأموریت های آینده خواهد شد. همچنین مدارگرد چاندرایان 2 به خوبی مأموریت خود را ادامه می دهد.

• اولین تصویر فضاپیمای چاندرایان 2 از ماه

با گذشت یک سال از شروع مأموریت، چاندرایان 2 حدود 4 میلیون کیلومتر مربع از ماه را نقشه برداری نموده است. یکی از مناطق هدف، منطقه بالمر-کپتین (Balmer-Kapteyn) بود که شامل دشت های ساخته شده از خاک ماه یا پوشش های سنگی (سنگ پوشه) بر روی یک سطح قدیمی تر از جنس بازالت است.

این منطقه تغییراتی را نشان می دهد که پس از سقوط شهاب سنگ ها به سطح ماه اجرا شده است. مناطق پیرامون آن دارای یک سامانه دهانه برخوردی آشکار است که باعث ایجاد طوفان های تازه گرد و غبار می گردد.

چاندرایان 2 همچنین شکل های تکتونیکی ماه را که با نام دیواره های خرده سنگی ماه (Lunar Lobate Scarps) شناخته می گردد شناسایی نموده است. تصور می گردد که این ساختارها عوارضی جوان در ماه هستند اما با توجه به اندازه کوچکی که دارند، شناسایی آن ها سخت است.

برای نمونه آژانس فضایی هند، یک نمونه را که این مدارگرد در اکتبر 2019 (مهر 1398 خورشیدی) در منطقه Mare Fecunditatis تصویربرداری نموده بود، معرفی کرد. مدارگرد شناسایی ماه (LRO) ناسا نیز چنین گسل های کوچکی را شناسایی نموده که نشان دهنده انقباض تدریجی سطح ماه در پی سرد شدن از حدود 4.5 میلیارد سال پیش است.

به طور کلی، فضاپیمای هند به صورت پیوسته داده های علمی و با کیفیت بالا از سطح ماه تهیه می نماید که به تفسیر ویژگی های زمین شناختی و همچنین به کشف نقاط فرود برای همه مأموریت های آینده همه کشورها در ماه یاری می نماید. ناسا می خواهد تا سال 2024 دوباره انسان را به ماه بفرستد و سایر آژانس های فضایی نیز قصد دارند در سال های آینده مأموریت های رباتیک و سرنشین دار به ماه داشته باشند.

رادارهای مدارگرد چاندرایان-2 نیز همچنان به جمع آوری اطلاعات از یخ های قطبی ماه که یک منبع احتمالی برای مأموریت های آینده است، می پردازند. طبق اعلام آژانس فضایی هند، مسئولان این مأموریت بر پایه داده های گردآوری شده توسط LRO و چاندرایان 1 به دنبال این هستند که یخِ آب در کجا و به چه شکلی در ماه وجود دارد.

این آژانس اضافه کرد: مشاهدات سال اول چاندرایان 2 عملکرد مطلوب محموله در مدار را نشان می دهد و به خوبی توانایی آن را برای یاری قابل توجه در زمینه علوم ماه ثابت می نماید. عمر طولانی پیش بینی شده برای این مدارگرد ماه می تواند یاری زیادی به افزایش علاقه موجود در جامعه علمی برای حضور پایدار در ماه باشد.

بعضی از مطالعات دیگری که این فضاپیما انجام داده، شامل کشف نشانه های آرگون-40 (که مشاهدات مأموریت های آپولو در دهه های 1960 و 1970 میلادی را تأیید می نماید) و نقشه برداری و کانی شناسی بعضی مناطق ماه مانند دریای آسایش (Mare Tranquillitatis) است. طی مأموریت آپولو 11 در سال 1969 (1347 خورشیدی) این ناحیه نخستین جایی بود که بشر بر روی ماه قدم گذاشت.

چاندرایان 2 همچنین به طور غیرمستقیم فعالیت های خورشیدی را زیر نظر دارد و اطلاعاتی را برای دانشمندان فراهم می نماید تا چگونگی اثر آب وهوای فضایی بر روی زمین را آنالیز نمایند. برای نمونه در تاریخ 29 می (9 خرداد 1399) آژانس فضایی هند گزارش داد که این فضاپیما پیروز شده است دومین زبانه قدرتمند خورشیدی در سال 2020 را از روی مطالعه فلورسانس سطح ماه به یاری پرتو ایکس، شناسایی کند.

در اواخر سال گذشته هند متعهد شد که مأموریت جایگزین چاندرایان 3 را شروع کند، اگرچه زمان بندی این پروژه هنوز تأیید نشده است. لازم به ذکر است نخستین مأموریت هند به ماه چاندرایان-1 نام داشت که در اکتبر 2008 (مهر 1387) شروع شد و در آگوست 2009 (مرداد 1388) انتها یافت.

عکس کاور: طرحی گرافیکی از فضاپیمای چاندرایان 2 در مدار ماه

Credit: Indian Space Research Organisation

منبع: Space

عکس کاور: طرحی گرافیکی از فضاپیمای چاندرایان 2 در مدار ماه

Credit: Indian Space Research Organisation

bestcanadatours.com: مجری سفرهای کانادا و آمریکا | مجری مستقیم کانادا و آمریکا، کارگزار سفر به کانادا و آمریکا

مجله سرگرمی: مجله سرگرمی و گردشگری