کشف خوشه ستاره ای باستانی در مرکز راه شیری - مهسان بلاگ

اخترشناسان خوشه ای بزرگ از ستارگان را که قبلا ناشناخته بود و در مرکز کهکشان ما پنهان شده است، کشف کردند. این جمعیت ستاره ای باستانی از مجموعه ای از ستاره ها تشکیل شده است و اخترشناسانی که این مجموعه را کشف نموده اند می گویند آن ها به دلایل مختلف شگفت آورند.

مرکز کهکشان راه شیری تقریبا پر از ستاره است، بسیار بیشتر از سایر مکان های پرستاره ای که در کهکشان شناخته شده است و اخترشناسان ستاره های تازه کشف شده را در همین منطقه پیدا کردند.

این اخترشناسان می گویند، به نظر می رسد آن ها از مدت ها پیش به مرکز کهکشان راه شیری سفر نموده و یک خوشه گوی مانند را درون کهکشان ما ایجاد نموده اند.

مرکز کهکشان راه شیری تنها 250 هزار سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی قوس قرار گرفته است. این ناحیه در قرن گذشته کشف شد و اخترشناسان از آن موقع تا به امروز به دنبال کسب اطلاعات بیشتر درباره آن هستند.

بیشتر این تحقیقات بر روی سیاه چاله بسیاربزرگی در وسط کهکشان ما متمرکز است. این مکان با یکی از متراکم ترین بافت های ستاره ای شناخته شده در کیهان احاطه شده و متشکل از 20 میلیون ستاره است که در سراسر26 میلیون سال نوری در این مرکز کهکشانی پراکنده شده اند.

اما دیدن این ستاره ها سخت است، زیرا آن ها پشت توده ای از ابر های گرد و غبار که نور مرئی را مسدود می نماید، پنهان شده اند این ابر ها باعث می گردد این منطقه با وجود جمعیت زیادی از ستاره ها تاریک به نظر برسد. برای مشاهده دقیق تر، اخترشناسان مجبورند از تجهیزات ویژه ای استفاده نمایند که نور را در طول موج کوتاه تر و طولانی تر جذب می نماید.

این اخترشناسان حدس می زنند که سایر کهکشان ها هم احتمالا پدیده ای مشابه در مرکز خود دارند به این ترتیب که یک سیاه چاله مرکزی و خوشه ای از ستارگان در اطراف آن وجود دارد. اما فاصله نزدیک کهکشان راه شیری حاکی از آن است که دانشمندان قادرند جزئیات کافی را برای تشخیص ستاره های منفرد مشاهده نمایند.

محققان همین کار را انجام دادند و 700 ستاره کشف کردند، آن ها نه تنها روشنایی و رنگ آن بلکه شیوه حرکت آن ها و آن چه را که احتمالا از آن تشکیل شده اند تجزیه و تحلیل نموده اند.

محققان دریافتند که حدود هفت درصد از ستاره ها قابلیت فلزی نسبتاً کمی (یا مقادیر نسبتاً کمی از عناصر سنگین تر) دارند که نشان می دهد این ستاره ها مسن تر از سایر ستارگان و حتی مسن تر از حد انتظار هستند. علاوه بر این، به نظر می رسد آن ها به طور متفاوتی به سمت ستاره های اطراف خود حرکت می نمایند و با سرعت بیشتر و در یک صفحه کمی متفاوت تر نسبت به بقیه کهکشان در چرخش هستند.

شبیه سازی ها نشان می دهد که این ستاره ها از جای دیگری آمده اند؛ یا از جایی دورتر از همین کهکشان و یا این که کلا از یک کهکشان مجاور به این جا رسیده اند. دانشمندان تخمین می زنند که مورد اول تا حدودی به این دلیل است که این ستاره ها بیشتر شبیه آن هایی هستند که در کهکشان خود ما یافت می گردد.

این کشف در دو مقاله گزارش شده و به این ترتیب است؛ درباره خاستگاه جمعیت ستاره ای کم-فلز چرخان در خوشه هسته ای کهکشان راه شیری و آشکارسازی شکل گیری خوشه ستاره هسته ای به وسیله مدل سازی شیمی پویا که هر دوی این مقالات در آستروفیزیکال ژورنال لترز امروز منتشر شدند.

منبع: ایندیپندنت

مجله دیتاپد: دیتاپد، با مجله فناوری و تخصصی رایانه از همه چیز سر در بیاورید.

تفطن: تفطن: مجله مطالب خواندنی سفر و گردشگری

مجله آراد: مجله آراد: گفتگوی آزاد و اخبار روز